وقتی ایدئولوژی، یک کشور را میبلعد
چند روز پیش با مادرم یک ویدیو گرفتیم. ازش پرسیدم: «فکر میکنی جنگ میتونه به آزادی یک کشور کمک کنه؟» سؤال سادهای بود، اما جواب ساده اى نداشت.
مسئله ایران دیگر فقط یک مشكل سیاسی نیست.
ما با یک حکومت جلاد طرف نیستیم، با یک ایدئولوژی طرفیم. ایدئولوژیای که ۴۷ سال است نه فقط کشور، بلکه اذهان را بازى داده.
وقتی گفته شد «جنگ نعمت است»، این فقط یک جمله نبود، یک طرز فکر بود. در این طرز فکر، جنگ یک فاجعه نیست، یک ابزار است. ابزاری برای بقا، برای کنترل، و برای ادامه دادن. برای همین وقتی خرمشهر آزاد شد، جنگ میتوانست تمام شود، اما نشد. و اینجا یکی از مهمترین نقطههای فهم این سیستم است. چون از آن لحظه به بعد، دیگر مسئله فقط ایران نبود.
و چیزی که این سیستم را نگه داشت، فقط جنگ نبود. چیزی عمیقتر بود: نفوذ در افكار .
هیچ ایدئولوژیای فقط با زور نمیماند. باید وارد زندگی شود، باید تکرار شود، باید عادی شود، تا جایی که دیگر دیده نشود. و امروز، گاهی میبینیم که بعضی از ما، بیشتر از ایران، درباره دشمنانش حرف میزنیم. آمریکا، اسرائیل.
نه به عنوان تحلیل، بلکه به عنوان یک محور ثابت فکر ، محورى كه ذهن ما را شكل داده ! ايديولوژى اين سيستم .
این اتفاق تصادفی نیست. ۴۷ سال تکرار، ۴۷ سال ترس، ۴۷ سال تلاش در تغيير افكار عمومى . و شاید سختترین بخش همین باشد: اینکه این ایدئولوژی فقط در قدرت نیست، در مغز جامعه نفوذ كرده !
در کلمات، در واکنشها، در ترسها.
برای همین، وقتی امروز بعضیها شعارهایی میدهند که بیشتر به نفع این سیستم است، سؤال این نیست که این آدمها بد هستند یا نه. سؤال این است: این فکر از کجا آمده؟
تاریخ این را قبلاً دیده. زمانی که در اروپا، دین از مرز خودش عبور كرده و وارد قدرت شده بود و زندگی مردم را کنترل ميكرد، تا جایی که جامعه اروپا مجبور شد مرزى را دوباره تعریف کند .
البته ایمان، بحث جدايى دارد.
شاید مسئله امروز ایران هم همین باشد. نه نفی ایمان شخصى ، بلکه جدا کردن يك ايديولوژى از سیستمی که از آن برای کنترل و گسترش استفاده میکند.
وقتى برگردن به همان سؤال اول كه آیا جنگ میتواند یک کشور را آزاد کند؟ این دیگر یک سؤال نیست، یک واقعیت است. سیستمی که با سرکوب، با خشونت، و با کنترل اذهان ۴۷ سال دوام آورده، با گفتگو، با زمان، یا با توهم تغییر نخواهد کرد. حقیقت ساده است: وقتی قدرت بر پایه زور ساخته شده،فقط بر پايه زور فرو ميريزد..
